Διπλός ορίζοντας - Η τριπλή υπόσταση του ανθρώπου! - astroboro.gr

Άκου ΔΥΝΑΤΑ τον XFMgr

Instagram posts

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

Διπλός ορίζοντας - Η τριπλή υπόσταση του ανθρώπου!



Πολλά άτομα, κατά τη διάρκεια του ύπνου και της ονειρικής κατάστασης, έχουν ζήσει εκούσια ή ακούσια την εμπειρία της απόσπασης από το ίδιο τους το σώμα. Καταρχήν δοκιμάζουν το εκπληκτικό αίσθημα ότι κατέχουν ένα αιθέριο σώμα, πιο ανάλαφρο από το φυσικό, με το οποίο μπορούν και βλέπουν το σαρκικό σώμα τους ξαπλωμένο στο κρεβάτι! Στη συνέχεια ανακαλύπτουν με χαρά ότι μπορούν να κινούνται άνετα στον αέρα.

Αντίθετα άλλα άτομα δοκιμάζουν το φαινόμενο αυτό κατά τη διάρκεια του διαλογισμού, καθώς και σε περιπτώσεις κινδύνου ή κατά τη στιγμή του θανάτου από ατύχημα ή ασθένεια. Σύμφωνα με την παραψυχολογία, στην περίπτωση αυτή έχουμε να κάνουμε με «διχασμό» της αντίληψης, ενώ στην περίπτωση των ευαίσθητων ατόμων και των ενορατικών – που έχουν μεγάλη προδιάθεση για τέτοιες εμπειρίες – μιλάμε για «αστρικό ταξίδι».

Ας δούμε τη μαρτυρία μιας γυναίκας που βίωσε πολλές φορές κατά το παρελθόν αυτό το φαινόμενο. «Από μικρή, δεν ξέρω για ποιο λόγο, στις πιο διαφορετικές συνθήκες και όχι σε κατάσταση ασθένειας, έχω νιώσει το ξαφνικό αίσθημα ότι βγαίνω από το σώμα, ότι απομακρύνομαι ή γίνομαι ανάλαφρη, με μια τάση ανόδου προς την οροφή, ή εξόδου από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας.

Στο σημείο αυτό ο τρόπος μου είναι τέτοιος, ώστε προσπαθώ με όλες τις δυνάμεις μου να ξαναμπώ στο σώμα. Πριν από την απόσπαση, νιώθω σαν να βρίσκομαι σε καταληψία. Το σώμα μου γίνεται άκαμπτο και δεν αντιλαμβάνομαι τα χέρια και τα πόδια. Νιώθω μια κατάσταση υπερβολικής ελαφράδας, αλλά και αγαλλίασης, παρά την αγωνία που δοκιμάζω».

Ένας άλλος διηγείται με τον εξής τρόπο την εμπειρία του: «Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι αποσπώμαι από το σώμα μου. Στέκομαι λίγα μέτρα πιο πέρα, κι αυτό από φόβο όχι επειδή δεν μπορώ να απομακρυνθώ, με πλημμυρίζει ένα αίσθημα απελευθέρωσης από όλες τις αγωνίες της ζωής και μια ικανότητα να βλέπω τα προβλήματα από μια ευρύτερη σκοπιά».

Σε αυτές τις εμπειρίες “διχασμού” που ζουν πολλά άτομα, ή στις εμπειρίες της “διπλής παρουσίας”, δηλαδή όταν κάποιος αντιλαμβάμεται την ταυτόχρονη παρουσία του σε δυο διαφορετικά μέρη, η παραψυχολογία έχει δώσει από καιρό ένα επιστημονικό όνομα. Τις αποκαλεί out of body expereriences (obe), δηλαδή εξωσωματικές εμπειρίες. Η πιο πλήρης μορφή εξωσωματικής εμπειρίας είναι η λεγομένη επιθανάτια εμπειρία ή near death experience (nde). Οι όροι είναι σύγχρονοι, αλλά τα φαινόμενα γνωστά από αιώνες σε όλες τις μεγάλες παραδόσεις.

Τα τρία σώματα του ανθρώπου

Οι Αιγύπτιοι, για παράδειγμα, όπως ξέρουμε από τα μαγικά και θρησκευτικά κείμενα τους, καθώς και από τη Βίβλο των Νεκρών, πίστευαν ότι ο νεκρός συνέχιζε να έχει τις ανάγκες των ζωντανών – γι΄ αυτό και οι πλούσιες προσφορές τροφών. Πίστευαν ακόμη ότι γύρω από τον τάφο πετούσε, με τη μορφή ανθρωποκέφαλου πουλιού, το μπα ή πνεύμα του νεκρού, το οποίο του μετέφερε τροφή. Εκτός του μουμιοποιημένου σώματος και του πνεύματος, οι Αιγύπτιοι πίστευαν και σε μια τρίτη μορφή μεταθανάτιας ζωής, στο περίφημο Κα ή ψυχικό σώμα, που όντας στη συνοδεία του Όσιρη ζούσε μια ευτυχισμένη ζωή στον ουρανό. Σε αυτές τις τρεις μορφές οι αρχαίοι Έλληνες και αργότερα οι χριστιανοί έδωσαν τα ονόματα σώμα, ψυχή και πνεύμα (πνέω, πνοή).

Σήμερα ονομάζονται φυσικό σώμα, αιθερικό σώμα και αστρικό σώμα. Μαρτυρίες για τέτοιους διχασμούς της αντίληψης απαντώνται όχι μόνο στις μακρινές θρησκευτικές παραδόσεις π.χ το ταξίδι της ψυχής του σαμάνου στις ουράνιες περιοχές αλλά και σε φιλολογικά έργα, καθώς και σε χρονικά του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι γνωστή η περίπτωση μιας διπλής παρουσίας που σχετίζεται με τον λόρδο Βύρωνα. Μια μέρα, ο εκδότης του και μερικοί στενοί φίλοι του τον συνάντησαν στο Λονδίνο, ενώ αυτός βρισκόταν σε άλλη πόλη. Επίσης υπήρξαν μερικοί που βεβαίωναν ότι τον είχαν δει να υπογράφει το βιβλίο επισκεπτών του βασιλιά, ενώ στην πραγματικότητα την περίοδο εκείνη βρισκόταν στο Παρίσι, καθηλωμένος στο κρεβάτι από πυρετό.

Τα οράματα του Γιουνγκ

Μια από τις πιο παράξενες επιθανάτιες εμπειρίες είναι αυτή που συνέβη στον Καρλ Γιουνγκ και που αναφέρεται στο έργο του ''Αναμνήσεις, Όνειρα, Στοχασμοί''. Στις αρχές του 1944, ο διάσημος Ελβετός ψυχολόγος βρέθηκε στο νοσοκομείο, εξαιτίας ενός εμφράγματος του μυοκαρδίου. Υπήρχε κίνδυνος να πεθάνει και οι γιατροί του χορηγούσαν οξυγόνο και του έκαναν ενέσεις καμφοράς. Στη διάρκεια της νοσηλείας του είχε παραλήρημα και, όπως διηγήθηκε αργότερα, του συνέβησαν διάφορα παράδοξα πράγματα.

"Mου φαινόταν ότι βρισκόμουν μετέωρος ψηλά στο διάστημα και κάτω έβλεπα τη γήινη σφαίρα τυλιγμένη σε ένα λαμπρό γαλάζιο φως. Ξεχώριζα τις ηπείρους και το βαθύ γαλάζιο των ωκεανών. Ακριβώς κάτω μου ήταν η Κεϋλάνη και απέναντι στο βάθος η Ινδία. Σε μικρή απόσταση, έβλεπα στο διάστημα ένα τεράστιο βράχο σαν μετεωρίτη, με όγκο σαν το σπίτι μου περίπου. Βρισκόταν μετέωρος στο κοσμικό διάστημα κι εγώ κινιόμουν γύρω γύρω. Είχα δει κάποτε παρόμοιους βράχους στην ακτή του κόλπου της Βεγγάλης.

Πρόκειται για γρανιτένιους ογκόλιθους, τους οποίους οι ντόπιοι μερικές φορές λαξεύουν και σχηματίζουν μέσα τους ολόκληρους ναΐσκους. Ήταν ακριβώς ένα τέτοιος τεράστιος βράχος. Μια είσοδος οδηγούσε σε ένα μικρό αίθριο. Στα δεξιά της εισόδου καθόταν ένας Ινδός, τυλιγμένος στα λευκά, σε στάση λωτού… Όταν πλησίασα στα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην είσοδο, συνέβη κάτι παράξενο. Ένιωσα ότι ολόκληρο το παρελθόν μου ξαφνικά μου αφαιρέθηκε βιαίως. Όλα όσα γνώριζα, επιθυμούσα ή είχα σκεφτεί, όλη η φαντασμαγορία της ανθρώπινης ύπαρξης εξαφανίστηκε ή αφαιρέθηκε μια διαδικασία υπερβολικά επώδυνη. Παρ όλα αυτά κάτι έμενε. Ήταν σαν να είχα τώρα μέσα μου το καθετί που είχα ζήσει και είχα κάνει, το καθετί που μου είχε συμβεί…"

"Ένα πράγμα απασχολούσε τη σκέψη μου. Πλησιάζοντας στο ναό, είχα τη βεβαιότητα ότι επρόκειτο να εισέλθω σε μια φωτισμένη αίθουσα και να συναντήσω όλα εκείνα τα πρόσωπα στα οποία πραγματικά ανήκω. Εκεί τελικά θα κατανοούσα ήμουν απόλυτα βέβαιος γι΄ αυτό από ποια ιστορική αναγκαιότητα εξαρτάται το εγώ μου και η ζωή μου. Θα γνώριζα εκείνο που υπήρξε πριν από μένα το γιατί ήρθα στον κόσμο και προς ποια κατεύθυνση έπρεπε να συνεχίσει η ζωή μου… Ενώ συλλογιζόμουν, συνέβη κάτι που τράβηξε την προσοχή μου. Κάτω, από τη μεριά της Ευρώπης, κυλούσε προς τα πάνω μια εικόνα. Ήταν ο γιατρός μου… Μεταξύ μας έλαβε χώρα μια ανταλλαγή σκέψεων.

Ο γιατρός αποσπάστηκε από τη Γη για να μου παραδώσει ένα μήνυμα, να μου πει ότι υπήρχε μια διαμαρτυρία ενάντια στην απόφασή μου να αποχωρήσω. Δεν είχα δικαίωμα να εγκαταλείψω τη Γη. Έπρεπε να επιστρέψω. Μόλις άκουσα αυτά τα λόγια, το όραμα τελείωσε. Ήμουν πολύ στενοχωρημένος, γιατί τώρα όλα μου φαίνονταν μάταια. Η οδυνηρή διαδικασία της απόσπασης υπήρξε άσκοπη, γιατί δεν μου επετράπη να εισέλθω στο ναό ώστε μα βρεθώ κοντά σε εκείνους στους οποίους ανήκα..."

Είμαστε λοιπόν αιώνιοι;

Σήμερα στον τομέα των εξωσωματικών εμπειριών γίνονται στατιστικές μελέτες και εργαστηριακές παρατηρήσεις, κυρίως στις ΗΠΑ και στην Αγγλία. Τα τελευταία χρόνια έχεις αποδειχθεί ότι από όσους ρωτήθηκαν σε ερευνητικά ερωτηματολόγια για τις εξωσωματικές εμπειρίες, ένα 15% απάντησε ότι έχει ζήσει μια τέτοια εμπειρία – ένα ποσοστό αναμφίβολα υψηλό. Τολμηρά πειράματα που διεξήχθησαν στην Εταιρεία ψυχικών ερευνών της Νέας Υόρκης έγιναν με άτομα που είχαν την ικανότητα να βγαίνουν εκούσια από το σώμα τους. Το φυσικό σώμα, κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής εμπειρίας, παρουσιάζει μεταβολές στους κτύπους της καρδιάς, στην αναπνοή και στην επιδερμική ευαισθησία. Ωστόσο, το πιο πλούσιο υλικό προέρχεται από τις αυθόρμητες περιπτώσεις.

Στατιστικά οι εμπειρίες αυτές συμβαίνουν πιο συχνά όταν το άτομο είναι έτοιμο να κοιμηθεί ή να ξυπνήσει. Είναι δύσκολο να βρούμε το γιατί. Η πιο βάσιμη υπόθεση είναι αυτή που υποστηρίζουν αρκετοί εσωτεριστές, δηλαδή ότι ο άνθρωπος ζει εναλλακτικά ανάμεσα σε δυο καταστάσεις συνείδησης, την εγρήγορση, όπου εκτελεί τις νοητικές και φυσικές λειτουργίες, και στον ύπνο, όπου κατά άγνωστο τρόπο εγκαταλείπεται σε μια σειρά εικόνων που δεν συνδέονται με την αντίληψη. Τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε να κοιμηθούμε, η συνείδησή του εγώ αποσπάται από φυσικό και το ζωτικό σώμα, τα οποία παραμένουν στο κρεβάτι. Αν την ίδια στιγμή αποχωρούσε και το ζωτικό σώμα, τότε θα συνέβαινε ο θάνατος.

Ο εσωτερισμός υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος χρειάζεται αυτή την εναλλαγή ανάμεσα στις διαφορετικές καταστάσεις συνείδησης, γιατί η εγρήγορση, δηλαδή η κατάσταση της λογικής που κάνει τον καθένα από μας αυτόνομο και ελεύθερο, παρεμποδίζει τις ευεργετικές επιρροές που πεοέρχονται από εκείνη την ένωση με τον μακρόκοσμο, του οποίου ο καθένας μας είναι ένα μικρό μέρος. Η ύπαρξη των εξωσωματικών εμπειριών, που επιβεβαιώνονται όλο και περισσότερο από επιστημονικές παρατηρήσεις, αποδεικνύει ότι η ανθρώπινη υπόσταση κατέχει μια μορφή συνείδησης ανεξάρτητη από το σώμα τόσο ανεξάρτητη, ώστε μπορεί να το αποχωρίζεται και να κινείται αυτόνομα. Πάνω από όλα, όμως, δείχνει ότι αν αυτή η συνείδηση μπορεί και ζει έξω από το σώμα, πολύ περισσότερο μπορεί να ζήσει και δίχως αυτό μετά το θάνατο. Τα “ταξίδια της ψυχής” αποτελούν, λοιπόν, ένα κίνητρο για τους επιστήμονες που ερευνούν τις άγνωστες έως τώρα ανθρώπινες δυνατότητες. Από την άλλη πλευρά, παρέχουν τη διαβεβαίωση ότι μετά θάνατον επιβιώνει κάποιο και ίσως το σημαντικότερο μέρος του εαυτού μας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σελίδες